نصوص الخصوص فى شرح الفصوص

● نصوص الخصوص فى شرح الفصوص / عرفان و تصوف / فارسی nosūs-ol xosūs fī š.-el fosūs رکن الدین شیرازی، مسعود، - 744 قمری rokn-od-dīn-e šīrāzī, mas‘ūd (- 1344) وابسته به: فصوص الحکم = الفصوص؛ ابن عربی، محمد بن علی (560-638ق) تاریخ تألیف: 743ق مؤلف شاگرد عبدالرزاق کاشی وداوود قیصری است. اومتن را درسال 739ق نزد استاد خود در سرای برکه خوانده ودرسال 740ق این گزارش را آغاز کرده ودر سال 743ق به پایان رسانیده است (= «محرم بود زسال جیم ومیم و آنگه بذال اندر»). سه شرح فارسی از فصوص دردست است که یکی به میر سید علی همدانی (713-786ق) نسبت داده شده، ودیگری به خواجه محمد پارسا (756-832ق) و یکی هم همین شرح که از نظر زمانی، مؤلف مقدم بر آنهاست. آغاز: بسمله حمد فزون از حد وشکر برون از عد حضرت با عظمت الله را که نقش عالم وآدم به محض جود وکرم از مکمن غیب عدم چاپ: تهران، دانشگاه مک گیل و تهران، 1359ش، به اهتمام رجبعلی مظلومی [نسخه‌های منزوی 1457/2؛ فهرست مشترک پاکستان 1737/3؛ فهرستواره منزوی 699/7]