نصایح الملوک

● نصایح الملوک = نصیحة الملوک / اخلاق / فارسی nasāyeh-ol molūk = nasīhat-ol molūk غزالی، محمد بن محمد، 450 - 505 قمری qazālī, mohammad ebn-e mohammad (1059 - 1112) اهدا به: محمد بن ملکشاه سلجوقی (498-511ق) تاریخ تألیف: 503ق این کتاب جز «فرزند نامه = نصیحت نامه» اوست. شمار بخش‌ها در نسخه‌ها یکسان نیست. به نوشته همائی در پیشگفتار چاپ اینکتاب، در دو بخش است: 1. دیباچه و «اصل»ها و دوم «چشمه اول و دوم» که به گمان از غزالی است (ص 1-80 چاپی)، 2.هفت «باب» که متن کتاب تلقی شده که به گفته ایشان نباید از غزالی باشد. نمایه از روی چاپ همائی: دیباچه در ده «اصل»: 1) آغاز اصول اعتقادات که بیخ ایمان است، 2) بندگی حق تعالی، 3) قدرت و توانایی، 4) علم او، 5) خواست و ارادت او، 10) فرستادگان وی، سپس شاخه‌های درخت ایمان، در ده «اصل»: 1) والی قدرت را ولایت بداند، 2) همیشه تشنه (مشتاق) باشد، 3) بدان قناعت نکند که خود ظلم نکند، 4) تکبر والی، 5) هرچه به خود نپسندد به هیچ کس نپسندد ...، 10) شرعیت کارها. آنگاه دو «چشمه» که آبشخور درخت ایمان است، چشمه 1) شناخت دنیا، 2) شناخت نفس بازپسین. بخش دوم به اعتبار همایی، هفت «باب»است: 1) عدل و سیاست و سیرت ملوک وذکر پادشاهان پیشین، 2) وزیران و سیرت ایشان، 3) دبیران و هنرمندی ایشان، 4) اندر همت ملوک و بلند همتی، 5) حکمت حکیمان ...، 7) اندر صفت زنان و خیر و شر ایشان. دست کم این کتاب دو بار به عربی ترجمه شده است. (احمد منزوی) آغاز: (دیباچه)بسمله ... حمدله. و الصلوة علی خیر خلقه محمد و آله اجمعین بدان یا ملک مشرق که خدای را تعالی بر تو نعمتها بسیارست و شکر آن بر تو واجب است. انجام: بر مرد رسد بلای دو جهان از زن×× آخر ناید وفا چنین دان از زن. چاپ: با تصحیح استاد جلال الدین همائی چاپ شده، تهران، 1351ش، با پیشگفتار همائی [معجم المطبوعات 1411/2. مقدمه استاد همائی بر چاپ نصیحة الملوک؛ غزالی نامه: 239؛ فهرستواره منزوی 667/6] شروح و حواشی: 1- نصایح الملوک (منتخب) 2- نصایح الملوک = التبر المسبوک فی نصیحة الملوک؛ اربلی، علی بن مبارک ( - قرن 6)