نسب نامه قطب شاهی

● نسب نامه قطب شاهی / شعر، تاریخ / فارسی nasab-nāme-ye qotb-e šāhī شیدانی، عنایت الله، ق 12 قمری Šaydānī,ʿenāyat-ol-lāh(- 18c) به نام: محمد قلی قطب شاهی منظومه‌ای است قریب به 9800 بیت که مؤلف آن را به سبک شاهنامه فردوسی، به صورت حماسی و به نام محمد قلی قطب شاهی از سلسله قطب شاهیان حیدرآباد دکن هند ساخته است.او در اشعارش به «فرس» تخلص می کند و در کتاب حاضر تاریخ شاهان قره قوینلو و آق قوینلو و قطب شاهیان حیدرآباد دکن را به نظم کشیده است و چون آن را برای محمد قلی قطب شاهی پرداخته، به «نسب نامه قطب شاهی» نام‌بردار شده است.در پایان اشعاری در مدح حضرت پیامبر (ص) و دوازده امام علیهم السلام دارد که از آنها شیعه بود وی کاملاً هویدا است.اسامی اشخاص و اماکنی که نامشان در این منظومه آمده عبارتند از: وصف: شهر حیدرآباد، احمد جلایر، قرا یوسف بن قرا محمد ترکمان و ذکر وفات وی در قلعه النجق، میرزا الوند بن میرزا اسکندر و وفات وی، ویس قلی بن پیر قلی بن میرزا الوند بن میرزا اسکندر، شاهزاده پیر قلی بن ویس قلی و ظفر یافتن وی بر شاه نورالدین نعمت الله ولی، سلطان محمد بیدری، تعریفی شهر گنجی، بره ملک قطب شاه، ابراهیم قطب شاه بن بره ملک قطب شاه، میرزا محمد امین اصفهانی، خواجه حسین ثنایی.در قصیده‌ای در اواخر آن آمده: «که روی علی شمع ایوان ماست ×× ز مهر علی تازه ایمان ماست / چو «فرسی» ز مهر علی نگذرم ×× که از جان و دل مادح حیدرم. و در پایان همین قصیده گوید: چو «فرسی» ز مدح علی سرورم×× ثناگوی اولاد پیغمبرم». [نسخه‌های منزوی 3272/4؛ تاریخ تذکره‌های فارسی 50/2؛ قاموس الاعلام 3392/5؛ فهرستواره منزوی 1355/2؛ تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا 576/5]