نسب نامه آل برامکه

● نسب نامه آل برامکه / تاریخ، شعر / فارسی nasab-nāme-ye āl-e barāmeke تاریخ منظوم برامکه و پادشاهی است که به زعم مؤلف از تبار آنانند. وی همه سلاطین دنبلی و آذربایجان و چهار سلسله را از نسل ایشان می‌داند و در این منظومه تاریخ آنها را در پی یکدیگر با نظمی سست قلمی کرده است. در ابتدای هر بند از منبع خود یاد می‌کند که نام تمامی آنها چنین است: تاریخ بنی عباسیان، حبیب السیر، مجمع التواریخ، فتوحات مکی، تاریخ القمی، تاریخ ترکی، جهان نمای ترکی، حافظ ابرو، تاریخ قاموس، دفتر رومیان، تاریخ حسن ازری، شاه نامه، تاریخ هرات، جاماس نامه، نگارستان، خاقانی شیروانی، تاریخ سلطان ناصرالدین، فواتح میبدی، بوستان سعدی، مقالات شیخ صفی، شرف نامه، تاریخ عبدالرزاق، روزنامه تیموری، در اوستای در آتش، حکیم فردوس، تاریخ شاه طهماسب، در نسب نواب محمود خان، عالم آرای اسکندر بک، فرمان شاه صفی، تاریخ راشدی و عبداللطیف خان شوشتری.پس از ذکر تاریخ به زمان خود و احوال خویش می‌پردازد و با این عناوین کتاب را ادامه می‌دهد: در تعریف کتاب، در پریشانی اوضاع خود، در تعریف مهمانی فتحعلی خان صبا، تعریف فرمان فرمای آذربایجان، در تحسین پادشاه، آمدن شاه به باغ، التفات کردن شاه میزبان را، آمدن شاه به مهمانی، شکرگذاری اشجار باغ، شکرگذاری پادشاه، در تعریف بزم مهمانی، پیش کش میزبان به شاه. از جمله در تعریف کتاب چنین می‌سراید: «جمله سلاطین جهان بوده اند×× مجتهد و قطب زمان بوده اند / همت برمک همگی داشتند ×× علم ادب و خوب نگه داشتند / هر یکی رویین تن دوران بدند×× رستم ثانی و نوشروان بدند / داد فلک جمله ایشان به باد ×× نیست به جز نام از ایشان به یاد / رحمت حق باد روانهایشان ×× رحمت حق بوده روانهایشان / هست همین گنبد بس تیزگرد×× جمله گیتی شده از وی چو گرد / «غ» «ر» «ع» «ز» ای راهبر×× رفته بود ز هجرت خیر البشر / گفته شد از ساعت دو این کتاب×× بحر نهان گشته به زیر حباب / گشته حیات همه رفتگان ×× منت کلی است بر آیندگان / بس که چهل سال کشیدیم رنج ×× عده افراد شده همه به رنج / یک شبی گردید مرور نظر ×× وارد غیبی به دلم شد مگر / مصرع آخر چو نمودم حساب ×× سنه سالش شده این را بیاب ... / مدت عمرم چو شد شصت پنج×× شاد نبودم در آن روز پنج».