اصول قرائة ابی عمرو

● اصول قرائة ابی عمرو = قرائت ابی عمرو = مفرده قرائت ابی عمرو / قرائت / عربی osūl-e qerā’at-e abī ‘amr = qerā’at-e abī ‘amr = mofrade-ye qerā’at-e abī ‘amr شریف استرآبادی، علی بن علی، ق 10 قمری šarīf-e estarābādī, ‘alī ebn-e ‘alī (- 16c) رساله مختصری است در بیان اصول قرائت ابوعمرو زبان بن علاء بن عمار به دو روایت دوری و سوسی از طریق شاطبی با رموز: ابوعمرو با رمزحاء مهمله، دوری با رمز طاء و سوسی با رمز یاء. مؤلف در مقدمه گوید «جمعته بالتماس من طاعته حتم و اسعاف مراده غنیمة وفقه الله تعالی لارشاد کمال...». آغاز: بسمله، الحمدلله رب العالمین و الصلوه ... و بعد فنقول العبد الضعیف الی الله المهیمن الهادی عماد الدین علی الاسترابادی ان هذه رسالة فی بیان اصول قراءت ابی عمرو انجام: هو و فهو و لهو و کذلک و هی فهی لهی تمت. [الذریعة 54/17؛ طبقات اعلام الشیعة 145/4و372/5؛ کتابنامه بزرگ قرآن کریم 403/2؛ فهرست موضوعی نسخه‌های خطی عربی کتابخانه‌های جمهوری اسلامی ایران 222/1]