اصول الفقه

● اصول الفقه / اصول فقه / عربی usūl-ul fiqh طبرسی نوری، محمد رضا بن فتح الله، ق 14 قمری tabarsī-ye nūrī, mohammad rezā ben fath-ol-lāh (- 20c) تاریخ تألیف: 1300 تا 1305ق مؤلف از افاضل علماء تهران و از جمله شاگردان میرزا حسن آشتیانی (- 1319ق) است. کتاب تقریر افادات درسی استاد مؤلف است که در عناوین «فصل» نگاشته است. برای معرفی بیشتر کتاب سطوری از مقدمه عیناً نقل می‌شود: «ان هذا نبذة من مباحث الاصول قدر حررتها و جعلتها تذكرة لنفسى و لمن اراد ان يتذكر من اخوانى المؤمنين و كانت عمدة ما ذكر فيها هو ما افاده الاستاد الاجل وحيده عصره و علامة زمانه حجة الاسلام مولانا آقا میرزا حسن دامت افاداته فی مجلس البحث مستضیاً بنور ما افاده شیخه و استاده افضل المتأخرین و آیة الله تع فی العالمين الشيخ مرتضى الانصاری نور اله مضجعه و طیب رمسه و قد بذلت غاية جهدى فى ضبط ما افاد الاستاد دام ظله و حققناه فى المجلس بعد طول البحث و الكلام و وقوع النقض و الابرام فاوردت نقاوة المطالب و خلاصتها مجردة عن الزوائد». مباحث جلد اول عبارت است از: «فصل اختلفوا فی ان الفاظ العبادات او المعاملات موضوعة او اسامى لخصوص الصحيح او الاعم، في المشتق، اختلف الاصحاب فی ان الامر هل يقتضى الاجزاء، في انه هل يجوز الامر بالشی مع علم الامر بانتفاء شرطه ام لا، فى انه هل يجوز اجتماع الامر و النهى فى شىء ام لا، فی ان النهى في العبادات و المعاملات هل يقتضى الفساد مط اولا، فى ان ايجاب الشىء هل يقتضى ايجاب ما لا يتم الا به ام لا، اختلفوا فی ان ایجاب الشىء هل يستلزم تحريم ضده». [النقَباء البشر، 2: 735]