مواعظ

● مواعظ / اخلاق / فارسی mavā‘ez بروجردی، محمد بن نادعلی، ق13 قمری borūjerdī, mohammad ebn-e nād‘alī(- 19c) کتابی مفصل است در مواعظ و اخلاق با مقدمه‌ای در توحید، معرفت و محبت ائمه اطهار (ع) همراه با اشعاری از مؤلف و دیگر شاعران. وی در برخی از اشعارش «حاجی» تخلص کرده: «خصوصاً حاجی دلخسته زار فقیر بی نوای بی بضاعت». وی این کتابرا در ایام جوانی تألیف کرده است. یادداشتی از حسین فرزند مؤلف بر درون جلد نسخه موجود آمده، چون این یادداشت حاوی مطالب مفیدی است و احتمال از بین رفتن آن نیز وجود دارد عیناً ثبت می‌شود: «چون مدت یکسال بود که این کتاب شریف مفقود شده بود تا بعد که پیدا شد ورق اول او پیدا نشد باری چون این نسخه شریف از تألیفات والد مرحوم بود المسمى به حاجی ملا محمد غفر الله له ابن مرحوم نادعلی ملا جبار باشد لهذا عرض می‌شود برادران (ایمانيرا) هر که این کتابرا بدون اذن صاحب سه روز بیش نگاه دارد به لعنت خدا و نفرین حضرت رصول گرفتار شود. حرره حسين في يوم الاحد عشر في شهر جمادی الثانی من شهور سنة 1296». كتاب اسرار الصلاة که به شماره 771 در کتابخانه مرعشی موجود می‌باشد از همین مؤلف است و به خط اوست و خط آن نیز مانند همین نسخه موجود است. پسوند بروجردی نیز در همان اسرار الصلاة آمده است.