شناسنامه کتابشناختی اثر
منتهى الافكار فی ابانة الاسرار
muntaha-l afkār fī ibānat-il asrār
4
نسخه ثبتشده
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/64801
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #64801
پدیدآور / مؤلف:
اثیرالدین ابهری، مفضل بن عمر
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 31، ص 830
زبان و قالب:
عربی
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
مؤلف در آغاز میگوید از این پیش برای دوستان گزیدههایی در منطق و فلسفه نگاشتم و پس از آن به خاطرم سخنانی تازه رسید که آنها را نیز بر کتاب افزودم و به نام «منتهی الافکار فی ابانة الاسرار» نامیدم. کتاب در سه بخش منطق و الهیات و طبیعیات ترتیب یافته است: بخش 1. منطق، در یک مقدمه و دو قسم ساخته شده، و با عنوانهای «المقصد، اللامع، البحث» ترتیب یافته است،انجام: «فجاز ان يلزمه صدق كل واحد من الجزئين مع كذب احدهما فان المحال لايبعد ان يلزمه محال و الله اعلم. تم المنطق بحمد الله و منه»؛ بخش 2. الهیات، در شش «مقصد»، با عنوانهای «مقصد» و هر مقصد در «لامع و بحث»، آغاز: «(بسمله) القول فی العلم الالهی و فيه مقاصد. المقصد الاول في الامور العامه و فيه لوامع، اللامع الاول في الوجود و فيه مباحث البحث الاول المشهور ان الوجود مشترک ...»، انجام: «علی ما نطق به الكتاب الالهى قال: «كلما نضجت جلودهم بدلناهم جلودا غيرها ليذوقوا العذاب ان الله كان عزيزا حكيما» و الله اعلم و الحكم ... و نعم الوكيل»؛ بخش 3. در هفت «مقصد» ترتیب یافته و عنوانها مانند دو بخش پیش است،آغاز: «القول فی العلم الطبيعى و فيه مقاصد المقصد الاول فيما يعم الاجسام و فيه لوامع ...». (عبد الحسین حائری)
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● منتهى الافكار فی ابانة الاسرار / منطق، فلسفه / عربی
muntaha-l afkār fī ibānat-il asrār
اثیرالدین ابهری، مفضل بن عمر، - 660 ؟ قمری
asīr-od-dīn-e abharī, mofazzal ebn-e ‘omar(- 1262)
مؤلف در آغاز میگوید از این پیش برای دوستان گزیدههایی در منطق و فلسفه نگاشتم و پس از آن به خاطرم سخنانی تازه رسید که آنها را نیز بر کتاب افزودم و به نام «منتهی الافکار فی ابانة الاسرار» نامیدم. کتاب در سه بخش منطق و الهیات و طبیعیات ترتیب یافته است: بخش 1. منطق، در یک مقدمه و دو قسم ساخته شده، و با عنوانهای «المقصد، اللامع، البحث» ترتیب یافته است،انجام: «فجاز ان يلزمه صدق كل واحد من الجزئين مع كذب احدهما فان المحال لايبعد ان يلزمه محال و الله اعلم. تم المنطق بحمد الله و منه»؛ بخش 2. الهیات، در شش «مقصد»، با عنوانهای «مقصد» و هر مقصد در «لامع و بحث»، آغاز: «(بسمله) القول فی العلم الالهی و فيه مقاصد. المقصد الاول في الامور العامه و فيه لوامع، اللامع الاول في الوجود و فيه مباحث البحث الاول المشهور ان الوجود مشترک ...»، انجام: «علی ما نطق به الكتاب الالهى قال: «كلما نضجت جلودهم بدلناهم جلودا غيرها ليذوقوا العذاب ان الله كان عزيزا حكيما» و الله اعلم و الحكم ... و نعم الوكيل»؛ بخش 3. در هفت «مقصد» ترتیب یافته و عنوانها مانند دو بخش پیش است،آغاز: «القول فی العلم الطبيعى و فيه مقاصد المقصد الاول فيما يعم الاجسام و فيه لوامع ...». (عبد الحسین حائری)
نسخههای خطی این اثر
4 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
مجلس
تهران
|
2752/2 | بیکاتب | بیتاریخ | نسخ | 155 | شناسنامه ← |
| 2 |
دانشگاه
تهران
|
2310/2-ف | نامشخص | - | - | - | شناسنامه ← |
| 3 |
مجلس
تهران
|
2752/3 | بیکاتب | بیتاریخ | نسخ | 49 | شناسنامه ← |
| 4 |
دانشگاه
تهران
|
2310/3-ف | نامشخص | - | - | - | شناسنامه ← |