ملاذ الداعی و معاذ الساعی

● ملاذ الداعی و معاذ الساعی / دعا / فارسی malāz-od dā‘ī va ma‘āz-us sā‘ī تبریزی، لطفعلی بن احمد، - 1262 قمری tabrīzī, lotf-‘alī ebn-e ahmad(- 1846) مشتمل است بر ادعیه، ضراعات، احراز و استغاثات مأثوره از ائمه هداة علیهم السلام منقول از کتب: مقباس المصابیح، بلدالامین و غیره و مرتب است بر ده «باب»: 1. برای وصول به سعادات و رفع درجات و محو سیئات؛ 2. برای طلب حوائج و مهمات؛ 3. برای دفع هموم و احزان؛ 4. برای توقی از بلیات؛ 5. برای امن از مخاوف و احتراز از شر اعادی؛ 6. برای نجات یافتن از بلیات؛ 7. برای انتقام از اعادی و ظلمه؛ 8 برای رفع علل و اسقام؛ 9. برای وسعت رزق و ادای قرض؛ 10. در فوائد متفرقه و مهمات مختلفه. آغاز: الحمدلله الذی اذا ناجاه المکظوم ازال و جومه ... و بعد چون محصول مهمات و وصول بر سعادات. انجام: از حضرت صادق منقول است که چون بیخواب شوی بگو سبحان الله ذی الشان دائم السلطان کل یوم هو فی شان. [فهرستواره منزوی 968/8]