اصل العقائد الدينية

● اصل العقائد الدينية = رساله اعتقادية = اصول الدين / کلام و اعتقادات / عربی aṣl-ul-‘aqā’id-id-dīnīyya = r.-ye e‘teqādīye = oṣūl-ud-dīn استرآبادی، محمد جعفر بن سیف الدین، 1198-1263 قمری estarābādī, moḥammad ja‘far ebn-e sayf-od-dīn (1784-1847) به خواهش: حاج عبد الله از خواجگان فتح علیشاه قاجار) تاریخ تألیف: 1238ق؛ محل تألیف: اصفهان رساله‌ای در کلام و اصول عقاید شیعه که در یک «مقدمه» (فی بیان اصول الدین و اصول المذهب و چند «باب» در توحید، عدل، نبوت، امامت و معاد تنظیم شده است. مؤلف این رساله را درحالی که از کربلا عازم مشهد مقدس بود در شهر اصفهان نگاشته و از سید شفتی حجة الاسلام تجلیل نموده است. آغاز: بسمله، الحمد لله الواجب الوجود بالذات و صاحب الصفات التي عين الذات ... اما بعد، فهذه رسالة من خادم بساطين المذهب الجعفرى من مذاهب الشرع المحمدى انجام: الخامس في احوال الناجين عن النار و المتنعمين في الاعراف و الجنة الموجودة ايضا الآن بدلالة الآيات و الاخبار بيان وجوب الاعتقاد بحقيقة الجنة ... و هو ايضا في الجملة من اصول الدین و منکره من الکافرین دنا 1067/1 (12) نسخه)؛ الذریعة 1/1 و 312/16 و 281/15؛ نسخه‌های منزوی 869/2 و 977؛ فهرستواره منزوی 91/9]