مفاتیح الکنوز

● مفاتیح الکنوز / مراثی، تاریخ / فارسی mafātīh-ol konūz نظام العلماء، محمد رفیع بن علی اصغر، 1250 - 1326 قمری nezām-ol-‘olamā’, mohammad rafī‘ ebn-e ‘alī asqar (1835 - 1908) وابسته به: رموز الشهادة و کنوز السعادة؛ نظام العلماء، محمد رفیع بن علی اصغر (1250-1326ق) تاریخ تألیف: 18 ذیحجه 1297ق این کتاب، ترجمه فارسی کتاب «رموز الشهادة و کنوز السعادة» خود مؤلف است همراه با افزودگی‌هایی که در یک «مقدمه»، پنج «باب» و «خاتمه» تنظیم شده است. فهرست آن بر اساس نسخه چاپی، چنین است: مقدمه در بیان برخی فوائد و خواص و آثار محزونی و گریه و زاری است خاصه گریه به حضرت سید الشهداء و بعض مقدمات آن، در هفت مفتاح؛ باب 1. در سر ظهور حضرت علی (ع) در اول اسلام با شمشیر، در دوازده مفتاح؛ 2. در ظهور حضرت امام حسین (ع) با محاربه و جنگ و امتناع او از بیعت یزید، در پنج مفتاح؛ 3. احوالات متعلقه به امام حسین (ع) از ولادت تا روز عاشورا، در هفده مفتاح؛ 4. در بعض نکات و اسرار متعلقه به شهادت آن حضرت، در چهارده مفتاح؛ 5. در معنی قول آن حضرت: »شاء الله ان یرانی قتیلاً«، در ده مفتاح؛ خاتمه: در ذکر خلاصه اصول مطالب این کتاب و ثبت مختصر احوال ائمه طاهرین و ... در دوازده مفتاح. نسخه چاپی دارای فهرستی مفصل و همچنین تقریظ عالمان بزرگی چون علی بن محمد قراچه‌داغی تبریزی، شیخ مهدی بن علی بن جعفر نجفی، میرزا محمود شیخ الاسلام آذربایجان، ملا محمد مجتهد ایروانی نجفی و میرزا محمد علی مجتهد إبن احمد قراچه داغی می‌باشد. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... الهی سینه [ای] ده آتش افروز در آن سینه دلی و آن دل همه سوز ... و بعد، چنین گوید عبد فقیر طباطبایی ... که طلوع انوار روحانی و ظهور آثار نفس انسانی انجام: بروز حیات و بوقت ممات ×× زهر غصه ام ده بحبش نجات بتاریخ هجدهم شهر ذیحجة الحرام رو عید غدیر ... من شهور سنه هزار و دویست و نود و هفت هجری از تحریر این اوراق فراغت حاصل آمد. بماند سالها این نظم و ترتیب ×× ز ما هر ذره خاک افتاده جایی والحمدلله اولاً و آخراً ...». چاپ: مشار فارسی، ج4، ص4842؛ تبریز، سنگی، 1298ق، وزیری، 11+491+6صص