مفاتیح الغیب

● مفاتیح الغیب / عرفان و تصوف / عربی mafātīḥ-ul ġayb ابن عربی، محمد بن علی، 560 - 638 قمری ebn-e ‘arabī, mohammad ebn-e ‘alī (1166 - 1241) رساله‌ای کوتاه که در بیان معانی مفاتیحغیب ومراتب کشف ومعرفت غیبیات واین که چگونه می‌شود آنها را دریافت، نگاشته شده است.مؤلف هر چند صریحاً نام برده نشده، گویا ــ به گواهی سبک نگارش و به کار داشتن اصطلاحات خاص ــ تألیف محیی الدین عربی است و موضوع آن بیان برخی اسرار مربوط به توحید و تصوف و سلوک و دارای خطبه‌ای بسیار مفصل است. (عبدالحسین حائری) آغاز: الحمد لله المتفرد بعلم المفاتح الاول المنعوت بها سبحانه من كونه متکلما فی ازل الازال انجام: فلا تطلب من الغيوب الا ما دللتک عليه و لا من المفاتيح الا ما اوضحته لک فانهج و على قصد السبيل و النختم بالصلوة على محمد و آله. چاپ: در خردنامه صدرا، شماره 11 (1377)، صص 85-80، به تحقیق سعید رحیمیان