اصطلاحات صوفیان

● اصطلاحات صوفیان / عرفان و تصوف / فارسی estelāhāt-e sūfīyān طبسی، درویش محمد بن علی شاه، ق 9 قمری tabasī, darvīš mohammad ebn-e ‘alī šāh (- 15c) گزارش اصطلاحات صوفیان است، به نثر و نظم با دیباچه‌ای کوتاه در 11 بیت، در قالب مثنوی. در آن آمده است: «اصطلاحاتی» است مر ابدال را ×× که نباشد زان خبر اقوال را. نخستین عناوین: عشق، محبت، محبوب، باز، خرابات، بت، زنار، ترسا ... برای نشانی: «(ترسا» تجلی جمال و ملاحظه و اطلاع بر حقایق و دقایق باشد: ز ترسایی غرض تجرید دیدم ×× خلاص ار ربقه تقلید دیدم / جناب قدس وحدت دیر جایی ست ×× که سیمرغ بقا را آشیان است / هم از الله در پیش تو جانی است ×× که از قدوس، اندر وی نشانی ست». آغاز: حمد له. صلات. خوش بگو ای یار بسم الله بگو ×× هر چه جوئی ز بسم الله بجوی ... عشق العشق افراط المحبة و الهیمان افراط العشق [فهرستواره منزوی 85/7]