اصطلاحات الصوفية

● اصطلاحات الصوفية / عرفان و تصوف / عربی iṣṭilāḥāt-uṣ ṣūfīya ابن عربی، محمد بن علی، 560-638 قمری ebn-e ‘arabī, mohammad ebn-e ‘alī (1166-1241) تاریخ تألیف: صفر 615ق؛ محل تألیف: ملیطه مختصری است در شرح اصطلاحات صوفیه که در آن دویست و بیست اصطلاح صوفیان که اهمیت بیشتری دارند، بدون تنظیم مخصوص گزارش شده و اصطلاحاتی که معنی آنها واضح یا به قرینه می‌توان به‌دست آورد، گزارش نمی‌شود. نویسنده می‌گوید: «جماعت کثیری از مردمان را دیدم که قصد معرفت بر اصطلاحات بین ما دارند و تا از آن ره به جایی برند لذا بر آن شدم تا پاسخ خواست آنها را بدهم بناءً علی‌هذا به شرح این الفاظ و اصطلاحات پرداختم و البته در این پرداختن به شرح الفاظ بسیار مشهور توجه بیشتر کردم.» آغاز: بسم الله خیر الاسماء الحمدلله و سلامه علی عباده الذین اصطفی و علیک ایها الولی الحمیم ... الوقت عبارة عما انت علیه فی زمان الحال من غیر نظر الی الماضی و المستقبل انجام: السر ما انفرد به الحق عن العبد. چاپ: ضمن رسائل محیی الدین، حیدرآباد، 1367ق؛ ضمن رسائل، قاهره، 1407ق؛ مجله معارف اسلامی، اخرجه مظفر بختیار، 1348ش، شماره 8، 76-85؛ دنا 1043/1 (7 نسخه)؛ سرکیس، معجم 175/1؛ زرکلی 281/6]