معدن الجواهر

● معدن الجواهر / اخلاق / فارسی ma‘dan-ol javāher ملا طرزی، ق 11 قمری mollā tarzī (- 17c) اهدا به: نور الدین محمد جهانگیر (1014-1037ق) تاریخ تألیف: 1025ق نثری است آمیخته به نظم در اخلاق در هفده(و برخی بیست و سه) «باب» [که گویا دو تحریر است] نگاشته است، و چیزی شبیه «گلستان» سعدی؛ باب 1. درجه شهادت و قدرتی که زنده‌های معنوی راست؛ 2. عشق و محبت؛ 3. بی‌وفایی و بی‌حقیقتی؛ 4. فضیلت دیانت؛ 5. وفا و حقیقت‌پروری؛ 6. در پاداش تهمت و افترا؛ 7. دادگستری و عدل‌پروری؛ 8. توکل و قناعت؛ 9. اکل حلال و صدقه مقال؛ 10. استغنای ایزدی؛ 11. بخشایش الهی؛ 12. طینت آدمی بر غم سرشته‌اند؛ 13. ندامت فقر؛ 14. عجایبتی که از غیب به ظهور آید؛ 15. حقیقت سرود؛ 16. کمال دانائی و رسائی اهل تنجیم؛ 17. اندیشه تباه در حق مردم بی گناه. آغاز: جهان جهان نیایش جهانداری را سزد که رایات جهانگیری فرمانروایان و الاشکوه بر گنبد گردون بر افراخت [الذریعه 222/21؛ فهرستواره منزوی 615/6؛ مشترک پاکستان 2458/4 (5 نسخه)؛ نسخه‌های منزوی 1688/2 (2 نسخه)]