مظهر الغرائب و مظهر العجایب

● مظهر الغرائب و مظهر العجایب = شرح دعای عرفه / شرح دعا / عربی mazhar-ol qarā’eb va mazhar-ol ‘ajāyeb = š.-e do‘ā-ye ‘arafa حسینی موسوی، عبدالمطلب hoseynī mūsavī, ‘abd-ol-motalleb وابسته به: دعاء عرفه؛ حسین بن علی (ع)، امام سوم (4-61ق) به دستور: میرزا محمد بن علی بن ابراهیم فارسی استرآبادی (-1028ق) در شرح دعای عرفه امام حسین علیه السلام است که در خاتمه فواید پرفایده‌ای دارد که در آن به شرح اوصاف سید الشهداء علیه السلام که در این دعا به آنها اشارت رفته از جمله «سید جوانان بهشت» و غیره پرداخته است.مرحوم شیخ محمد بن حسن حرعاملی (- 1104ق) در کتاب امل الآمل (111/2)مؤلف این کتاب را سید خلف بن مطلب (عبدالمطلب) بن حیدر موسوی مشعشعی حویزی حاکم حویزه دانسته و صاحب ریاض العلماء(239/2) و روضات الجنات (263/3 به بعد) و مؤلف‌الذریعه(148/21) از شیخ حرعاملی پیروی کرده‌اند و کتاب مظهر الغرائب را از پسر سید عبدالمطلب دانسته‌اند نه از سید عبدالمطلب. آغاز: بسمله الحمدلله الذى فوض امور عباده الى من طهرهم ... و بعد فیقول الفقیر الى الله القوى السيد المدعو بعبد المطلب الحسينى الموسوی ... اذا لمولانا الميرزا محمد ادامه الله تعالى يشير الى الفقیث بشرح الدعاء العالى ...