مظاهر انوار

● مظاهر انوار / عرفان و تصوف / فارسی mazāher-e anvār رساله‌ای است در تصوف از مؤلفی ناشناس. وی در آغاز نام نوشته خود را «مظاهر انوار» گذارده است. وی در این کتاب سخن از جهان‌های بی‌شمار به میان آورده و اعتقاد هر کیش را درباره شماره‌ها و نام‌های آن یاد کرده است. در این کتاب از حكمة الاشراق سهروردی و شرح هياكل دوانی و شیخ خواجگی شیرازی و رساله نظامیه و علامه شیرازی شارح حكمة الاشراق و دیگران نام برده است. این کتاب در پنج «مظهر» آمده که فهرست آن به این ترتیب است: 1. تقسیم عوالم کلیه به نزد اهل تصوف؛ 2. تقسیم عوالم طریق حکماء و متکلمین؛ 3. تقسیم عوالم به مذهب اصحاب افلاطون؛ 4. بیان مذهب ارسطاطالیس؛ 5. بیان هیجده هزار عالم. آغاز: بسمله، شبی در کنجی نشسته در بر وی اغیار بسته دیده اعتبار گشوده در ابداع بدایع تامل میکردم و خود را از جمله متفکرین در خلق سماوات و ارضین میشمردم و از صنایع بصانع انتقال میکردم در هر قطره بحری پیدا بود و در هر ذره آفتابی هویدا. گاهی بنظر تحقیق مشاهده عالم بالا میکردم و گاهی بدیده تدقیق تماشای صنایع سفلی در این محل بخاطر رسید ...