مشیت

● مشیت = رسالة المشية / عرفان و تصوف / فارسی mašīyat = r.-ul mašīyya همدانی، علی بن محمد، 714 - 786 قمری hamadānī, ‘alī ebn-e mohammad (1315 - 1385) گفتاری است کوتاه، با سربندهای «ای درویش، ای عزیز» به نثر آمیخته به نظم، برای سالکان. رسیدن به عالم کشف جز به مشیت الهی میسر نیست. از سوی دیگربدون سعی و کوشش برای کندن چاه، که شرط دسترسی به آب است، با ریختن آب در مغاکی، نباید کسی دست یافتن به چشمه گوارا داشته باشد ... چشیدن عسل موقوف است به جهد و کوشش و قیام شرایط و اسباب تحصیل آن.(احمد منزوی) آغاز: پی نبری ذره ای ز آنچه طلبمیکنی ×× تا نشوی ذره وار در غم او ناپدید ... ای درویش گفت و شنود تو و امثال تو بدین نوع کلمات و اظهار ... انجام: و حیات طیبه زنده ابد گردند. رزقنا الله و ایاکم مآثر مقاصد اولیائه ... انه قریب مجیب، و الحمدلله وحده، و السلام على من اتبع الهدى. [نسخه‌های منزوی 1388/2؛ احوال میر سید علی همدانی ص 146-148؛ فهرستواره منزوی 888/8]