المسح على الرجلين

● المسح على الرجلين = المسح على القدمين / فقه / عربی al-mash 'ala-r rijlayn = al-mash 'ala-l qadamayn عاملی، حسین بن عبدالصمد، 918 - 984 قمری 'āmelī, hoseyn ebn-e 'abd-os-samad(1513 - 1577) در انتساب این رساله اختلاف است در بسیاری از فهارس رساله ناشناس آمده و در برخی از شیخ بهائی دانسته شده و در برخی از پدر شیخ بهائی و با انتساب به پدر شیخ بهائی نیز چاپ شده است. در رساله حاضر، حکم مسح پا در وضو را ـ که مورد اختلاف امامیه و اهل سنت است ـ بررسی و بر وجوب مسح پا و جائز نبودن غسل آن استدلال نموده است و آرای سنت را از کلمات خودشان با قرآن و سنت سنجیده و نشان می‌دهد که آنان در بند تقلید فتوای مذهب خود گرفتار و قادر به اجتهاد آزاد در فهم قرآن و سنت نبوده‌اند. در پایان مناظره‌ای میان مؤلف و یکی از علمای اهل سنت آمده که به موضوع رساله ارتباطی ندارد. آغاز: الحمدلله على نعمه و ارفاده و الصلوة و السلام على سيدنا محمد النبى الامى ... و بعد فانی لما رأيت البارى عزوجل قد ذم التقليد فی كتابه المجيد بقوله «انا وجدنا آبائنا على امة و انا على آثارهم مقتدون» علمت انه ليس حجة عنده حيث ان كل فرقة حتى من الكفار يقلد سلفها و يعتقد فيهم العلم و الصلاح و علمت ان المنجى عنده هو النظر و الاستدلال و ترک الهوى. انجام: انجام المسح على الرجلين: و كان عبدالله بن عباس يقول الرزية كل الرزية ما حال بيننا و بين كتاب نبينا چاپ: در گنجینه بهارستان، بخش فقه و اصول، دفتر اول، به کوشش حسنعلی علی اکبریان، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1381ش، با عنوان «رسالة فی ذم المجتهدين». [دنا 548/9 از شیخ بهائی (3 نسخه)؛ الذريعة 17/21]