مرغوب القلوب

● مرغوب القلوب / عرفان و تصوف، شعر / فارسی marqūb-ol qolūb عصار تبریزی، شمس الدین محمد بن محمد، - 784 ؟ قمری ‘assār-e tabrīzī, šams-od-dīn mohammad ebn-e mohammad (- 1383) تاریخ تألیف: پنج شنبه 4 ربیع الثانی 757ق مثنوی فارسی است، در 150 بیت در یازده «فصل»: توبه، شریعت، نماز، ترک دنیا، صحبت سر و خلوت، تجرید، معرفت، عاشق، معشوق، فناء، خاتمه کتاب. برخی آن را به شمس تبریزی نسبت داده اند که با توجه به تاریخ تألیف نادرست است. آغاز: بگویم حمد رب العالمین را ×× عطا کو کرد بر ما عقل و دین را / درود بر مصطفی بعد از ستایش ×× فرستم از دل و جان با صفایش / مقام چند سالک را بگویم ×× در این گفتن ز حق توفیق جویم / سلوک مختصر موزون جامع ×× به نظم آن را بگو یا باش سامع (؟) انجام: فصل یازدهم در بیان خاتمه کتاب: درینره هر چه بوده کار در اصل ×× به نظم آوردم آن را یازده فصل / مریدان را همین قدر است کافی ×× مریض راه و دین را است صافی / پس سی پاره قرآن تا به عم است ×× بهم صد چارده سوره به ضم است/ به روز پنج شنبه در شمارم ×× ربیع الاخرین است از چهارم / ز هجرت هفتصد و پنجاه و هفت است ×× شمار حاسبان تاریخ وقت است. چاپ: مشار فارسی، ج4، صص4712-4713، لکهنو، سنگی، 1311ق./1894م.، وزیری، 12ص (صص1-12)؛ هند، لکنو، نول کشور، 1313 قمری [نسخه‌های منزوی 3197/4 و 3400/3؛ الذريعة 539/9 و 293/19؛ مشترک پاکستان 1201/8 و 409/7؛ تاریخ نظم و نثر فارسی از نفیسی 240؛ میراث مشترک ایران و هند: 1-397]