مرآت العارفین

● مرآت العارفین / عرفان و تصوف / فارسی mer’āt-ol ‘ārefīn بخشی شیرخان، احمد بن محمد، - 836 قمری baxšī šīrxān, ahmad ebn-e mohammad (- 1433) کتابی است عرفانی در مراتب ثلاثه علم الیقین و عین الیقین و حق الیقین با نثر صوفیانه قرن هشتم، پخته و منسجم آمیخته به نظم و اغلب اشعار از خود مصنف است و مشتمل بر چهارده «کشف» (باب): 1. بیان حقيقة الوجود؛ الكشف 2. بيان حقيقة التوحيد؛ 3. بیان حقيقة المعرفه؛ 4. بیان حقيقة المحبة؛ 5. بیان حقيقة الغيرة؛ 6. بیان حقيقة القربة؛ 7. بیان حقيقة الوصله؛ 8 بیان حقيقة الكلام؛ 9. بیان حقيقة الرؤية؛ 10. بیان حقيقة الصفوة؛ 11. بیان حقيقة الاراده؛ 12. بیان حقيقة الولاية؛ 13. بیان حقيقة السماع؛ 14. بیان حقيقة الروح. (اردلان) آغاز: بسمله الحمدلله الذی خلق آدم علی صورته و تلأ فى لوح وجوده سر صورته و کشف جماله بمرآت بصیرته و الصلوة علی نبيه محمد ... اما بعد لسان وقت ناطق است و عین غیب شاهد انجام: چون این غزل شنیدی و خود را ندیدی جمال آن آیات در این مرآت ببین تا گویند مشاهده بحق الیقین لمن الملک الیوم لله الواحد القهار چاپ: درهند به چاپ رسیده است [نسخه‌های منزوی 1373/2؛ الذريعة 1035/9؛ كشف الظنون 1648/2؛ فهرستواره منزوی 853/8]