مرآة الازمان

● مرآة الازمان = ابطال الزمان الموهوم / فلسفه / عربی mir'āt-ul azmān = ibṭāl-uz zamān-il mawhūm اصفهانی، محمد بن محمد زمان، ق12 قمری esfahānī, mohammad ebn-e mohammad zamān(- 18c) تاریخ تألیف: 2 محرم 1162ق رساله‌ای است در خصوص زمان موهوم که در ضمن اثبات نظریه خودش به آیات و روایات استشهاد جسته، و از ملاخلیل قزوینی، ملامحمد امین استرآبادی، سیدمرتضی، محقق طوسی و علامه حلی، و آقا جمال خوانساری و میرداماد و ملامحمد طاهر قمی یاد کرده و به حواشی خفری و تعلیقات بر تجرید و قبسات ... اشاره فرموده است. این رساله در انتصار از آقا جمال خوانساری است در اشکالاتی که بر ادله میرداماد در مسئله ابطال زمان موهوم نموده و رد بر خواجوئی است. آغاز: بسمله تبارک الذی کان و لم یکن معه شیء ثم شاء فانشأ الاشیاء ... اما بعد فهذه مرآة الازمان بها ینکشف ما اشتبه من امر الزمان الموهوم علی بعض الاعیان ... انجام: ایراد ما فیه من القیل و القال. و اتفق الفراغ عما امر به ... محمد بن محمد زمان ... فی الثانی من الاول للعالم الثانی من السابع للثانية من الالف الثانی ... و الحمدلله اولا و آخرا ... من الایام و الشهور.