المذکر و المؤنث

● المذکر و المؤنث / صرف / عربی al-muḏakkir wa-l mu’annaṯ نفتویه، ابراهیم بن محمد، 244؟ - 323 ؟ قمری naftavīe,ebrāhīm ben mohammad (859 - 936) وجیزه‌ای است در ذکر علامات تأنیث و بیان مؤنثات سماعی محلی به امثله و شواهد شعری و آیات قرآنی، که مؤلف همه آن علامات را تحت عناوین زیر نام برده است: مما يؤنث فی البدن، مما يذكر فی البدن، مما يذكر و يؤنث، باب من المؤنث، مما يذكر و يؤنث و الاختيار التذكير. آغاز: قال ابوعبدالله اعلم ان المؤنث يأتی على ضربين فمنه ضرب فيه علامات فلا يلتبس اذا كن فيه بالمذكر