المختصر فی الفقه الحنفی

● المختصر فی الفقه الحنفی / فقه / عربی al-muxtaṣar fī-l fiqh-il ḥanafī مؤلف - که نام خود را نمی‌آورد - در دیباچه می‌گوید: این کتاب اختصار است از کتابی که پیش از این نگاشته‌ام ملتقط از کتاب جامع کبیر و جامع صغیر با افزوده‌هایی برگزیده از افادات بزرگان و شاید نام کتاب كفاية المستبصرين باشد. در پایان کتاب بخشی است با عنوان «کتاب الفوائد» در شرح حال کوتاهی از رسول الله (ص) و رؤساء چهار مذهب (با تفصیل بیشتر درباره ابوحنیفه که او را «صاحب مذهبنا» می‌خواند). مؤلف از مردم سمرقند و یا فرغانه بوده و در مثال‌ها غالباً از این دو شهر یاد می‌کند. وی در زمان خلفاء عباسی بوده (در ص 100 از خلفاء عباسیه عصر خود و از فقیهان حدود 600 مانند مرغینانی صاحب هدایة (م 595) یاد می‌کند) بنابراین در اوایل قرن 7 می‌زیسته است. در کتاب طلاق و کتاب الرده الفاظ و جمله‌های فارسی بسیار می‌آورد. در ذیل باب جهاد بخشی است با عنوان كتاب الكراهية و الاستحلال دارای بیست باب و باب اول آن در مسائل اعتقاد است و از جمله دیگر ابواب آن است: فی التعليم، فی القرآن، فی الامر بالمعروف، فی النظر و اللمس فی التداوی و العلاج و فی المتفرقات. در کنار برخی از صفحات حاشیه‌هایی است منقول از فصول عمادی، فتاوی قاضی خان، فتاوی استروشی، فتاوی تاتارخانی و جز اینها.