شناسنامه کتابشناختی اثر
مختصر
moxtasar
1
نسخه ثبتشده
قرن 11 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/57910
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #57910
پدیدآور / مؤلف:
ناشناخته
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 28، ص 564
زبان و قالب:
فارسی
ردههای موضوعی:
انساب
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
این کتاب را آخوندی در هندوستان نگاشته و از دور بودن مردم از مرکز اسلام سوءاستفاده کرده دروغهای شاخدار سرهم نموده و نسبنامه برای امامزادگان ساخته و زندگی امامان را نیز گزارشی سراپا دروغ فراهم کرده است. در آغاز میگوید این کتاب به زبان عربی در مسجد الاقصی به خط امام شریف لطیف بن جعفر بن محمد بن حسن بن علی بن ابی طالب (ع) بود، و شیخ الحفاظ آنرا به فارسی گردانیده است. نگارنده از ستارهشناسان نیز آگاهی میداشته و دهه عاشورا، سال کشتن امام حسین را با نخستین دهه بهمن ماه برابر دانسته است (گ14- نسخه 877 دانشگاه)، درباره غیبت امام زمان (در گ17 و 27 این نسخه) میگوید: گویند در سامره در غار رفته است و گویند که در حله روی نموده است و در حله و سامره اسب امام را میبندند و منتظرند. وی(در گ26) ناصر خسرو را سید دانسته است. مطالب این کتاب نزدیک به مطالب کتابی است که پس از آن نوشته شده و بهعنوان «منشور» یا «رساله انسابیه» یاد خواهد شد. عنوانهایش چنین است: «ذکر حضرت ...» و پس از پایان فرزندان حسن عسکری یک بخش ویژه فرزندان موسی کاظم آورده است و بیشتر از هر چیز در این کتاب از سیدهای طبرستان و شمال البرز گفتگو شده است. همه کتاب در حدود 550 بیت نوشته دربر دارد.
متن فنخا
● مختصر / انساب / فارسی
moxtasar
این کتاب را آخوندی در هندوستان نگاشته و از دور بودن مردم از مرکز اسلام سوءاستفاده کرده دروغهای شاخدار سرهم نموده و نسبنامه برای امامزادگان ساخته و زندگی امامان را نیز گزارشی سراپا دروغ فراهم کرده است. در آغاز میگوید این کتاب به زبان عربی در مسجد الاقصی به خط امام شریف لطیف بن جعفر بن محمد بن حسن بن علی بن ابی طالب (ع) بود، و شیخ الحفاظ آنرا به فارسی گردانیده است. نگارنده از ستارهشناسان نیز آگاهی میداشته و دهه عاشورا، سال کشتن امام حسین را با نخستین دهه بهمن ماه برابر دانسته است (گ14- نسخه 877 دانشگاه)، درباره غیبت امام زمان (در گ17 و 27 این نسخه) میگوید: گویند در سامره در غار رفته است و گویند که در حله روی نموده است و در حله و سامره اسب امام را میبندند و منتظرند. وی(در گ26) ناصر خسرو را سید دانسته است. مطالب این کتاب نزدیک به مطالب کتابی است که پس از آن نوشته شده و بهعنوان «منشور» یا «رساله انسابیه» یاد خواهد شد. عنوانهایش چنین است: «ذکر حضرت ...» و پس از پایان فرزندان حسن عسکری یک بخش ویژه فرزندان موسی کاظم آورده است و بیشتر از هر چیز در این کتاب از سیدهای طبرستان و شمال البرز گفتگو شده است. همه کتاب در حدود 550 بیت نوشته دربر دارد.
نسخههای خطی این اثر
1 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
دانشگاه
تهران
|
887/2 | محمد علی پسر خواجه قاسمعلی مازندرانی ساروی | با تاریخ 1075ق | نستعلیق | 28 | شناسنامه ← |