المختار في فروع الحنفية

● المختار في فروع الحنفية / فقه / عربی al-muxtār fī furū‘-il ḥanafiyya موصلی، عبدالله بن محمود، 599 - 683 قمری mūselī, ‘abd-ol-lāh ebn-e maḥmūd (1203 - 1285) رساله مختصری است مشهور در فقه حنفی که مؤلف در ایام جوانی آن را به رشته تحریر در آورده است. مؤلف بعد از آن که کتابی در فقه حنفی نگاشت و آن را به دلیل اشتهارش در نزد فقها به «المختار للفتوى» نیز نام نهاد، از وی درخواست شد تا دیدگاه‌های رؤسای سه مذهب فقهی دیگر را نیز در آن درج کند، لذا کتاب حاضر را نگاشته و در آن برای یوسف رمز «س»، محمد «م»، ابوحنیفه «ح»، زفر «ز»، شافی «ش»، مالک «ک» قرار داده است، او کتاب خود را در چند «کتاب» فقهی و هر کتاب را در چند «باب» و هر باب را در چند «فصل» تنظیم نموده و از کتاب طهارت شروع به کتاب الفرایض (ارث) پایان داده است. مؤلف خود این کتاب را شرح نموده که به «الاختیار لتعلیل المختار» موسوم است. آغاز: الحمدلله علی جزیل نعمائه أحمده علی جلیل آلائه و أشکره علی جمیل بلائه ... و بعد فقد طلب منی من وجب جوابه علی ان اجمع له مختصرا علی مذهب انجام: و من صالح من الورثة أو الغرماء علی شیء من التركة فاطرحه كأن لم يكن ثم قسم الباقى على سهام الباقين. چاپ: قاهره، محقق: محمد محیی الدین عبدالحمید، مكتبة الحسين التجارية، مطبعة السعادة، 1369ق. [کشف الظنون 1622/2؛ الاوقاف العامة موصل 172/2]