المحجة فیما نزل فی القائم الحجة

● المحجة فیما نزل فی القائم الحجة / فضایل و مناقب / عربی al-maḥajja fīmā nuzil-a fi-l qā’im-il ḥujja بحرانی، هاشم بن سلیمان، - 1107 ؟ قمری bahrānī, hāšem ebn-e soleymān(- 1696) تاریخ تألیف: شوال 1097ق مشتمل بر آیاتی است که درباره حضرت حجة بن الحسن العسکری (عج) امام دوازدهم شیعیان امامیه علیه السلامنازل شده و اخباری که از ائمه هدی (ع) در تأویل وتفسیر آنها وارد گردیده است.مؤلف تفسیر مفصل همین آیات ودیگر آنها را به کتاب تفسیر برهان خود حواله فرموده و دراین کتاب (المحجه) نیز چنان که رویه ایشان است فقط نقل روایات نموده وکوچکترین تصرفی نکرده است. مؤلف در آخر این رساله فصلی در اسامی کسانیکه امام دوازدهم را دیده‌اند اضافه نموده است. آغاز: بسمله الحمد لله القائم الدائم الذی هو بكل شیء عالم القادر على جميع الممكنات ... اما بعد فیقول ... هذا كتاب لطیف و نموذج شريف فی ذکریات ... انجام: و تواصوا بالحق یعنی بالامامة و تواصوا بالصبر یعنی فی الفتره و كان الفراغ ... شهر شوال من السنة السابعة و التسعين و الف من الهجرة ... والسلام. چاپ: مشار عربی، ص812؛ دارالخلافه طهران، سنگی، 1272ق، رحلی، 40ص (719-758)؛ لبنان، بیروت، 1297ق، همراه کتاب الألفین علامه حلی، همچنین در سالهای 1403 و 1410