اشارات رموز فی آیات کلام رب العالمین

● اشارات رموز فی آیات کلام رب العالمین / تفسیر / فارسی ešārāt-e romūz fī āyāt-e kalām-e rabb-ol-‘ālamīn سلیمان، ق12 قمری soleymān (- 18c) اهداء به: سلطان محمود تألیف: 1107 ه‍.ق. نویسنده می‌گوید: «برآن شدم که آیاتی که به فهم ناقص کمترین درآمده در کلام ملک علام که دلالت بر استغفار با توبه دارد و آیاتی که به استغفار و توبه هر دو دلالت می‌کند و آیاتی که به آوردن ایمان و منافقان و وضو و غسل و تیمم و نماز و زکات و حج و جهاد و حشر و حساب و میزان و معاد و ذکر و نفی و اثبات و تقوی و غیره حکایت دارد بیرون نویسم.» دارای پانزده «باب» بدین ترتیب: 1. بیان آیاتی که دلالت بر استغفار دارد؛ 2. آیاتی که دلالت بر توبه دارد؛ 3. آیاتی که دلالت به آوردن ایمان دارد؛ 4. آیاتی که دلالت می‌کند به منافقان؛ 5. آیاتی که دلالت بر وضو و غسل و تیمم دارد؛ 6. آیاتی که دلالت به نماز و روزه و حج و زکات و جهاد دارد؛ 7. آیاتی که دلالت به قیامت و حشر و حساب و میزان و معاد دارد؛ 8. آیاتی که دلالت بر ذکر دارد؛ 9. آیاتی که دلالت بر نفی و اثبات دارد؛ 10. آیاتی که دلالت بر تقوی دارد؛ 11. آیاتی که دلالت بر متفرقات چندی از قبیل شکر و حکومت و پادشاهی دارد؛ 12. آیاتی که دلالت بوحدت وجود دارد؛ 13. آیاتی که دلالت به روح و نور دارد؛ 14. آیاتی که دلالت به اراده خدا دارد؛ 15. آیاتی که دلالت به احدیت دارد. در هر یک از این پانزده باب که نوشته می‌شود مراعات تقدم و تأخر بودن سوره‌های قرآنی شده ولی از آن آیات نشده است.