مجمع البحرین

● مجمع البحرین / شعر / فارسی majma‘-ol bahrayn ظهیر کرمانی، ق 12 قمری zahīr-e kermānī ( - 18c) تاریخ تألیف: 1162ق داستان منظوم مدومالت و منوهر است، که یکی از افسانه‌های پنج گانه و مشهور هندی است، و ظهیر کرمانی آنرا از روایت میر عسکری عاقلخان رازی (- 1108ق) که آن نیز منظوم و موسوم است به مهرو ماه به نظم آورده، چون در بحور مختلف مثنوی سروده است، نام آنرا مجمع البحرین نهاده است. آغاز: ازین منزل سخن را بر کجایی ×× که باشد زین حکایت ابتدایی / چنین آغاز کرد آن عسکری نام ×× که در هندست او را جاو آرام ... انجام: چون بهر بحری لالی سفته ام ×× مجمع البحرین نامش گفته ام / گر گل و خارم زبستان خودم ×× عندلیبی در گلستان خودم [نسخه‌های منزوی 3168؛ الذریعه 283/19]