اللمحات فی شرح اللمعات

● اللمحات فی شرح اللمعات / عرفان و تصوف / فارسی al-lamahāt fī š.-el loma‘āt تبریزی شیرازی، یارعلی بن عبدالله، ق9قمری tabrīzī šīrāzī, yār ‘alī ebn-e ‘abd-ol-lāh(- 15c) وابسته به: لمعات؛ عراقی، ابراهیم بن بزرگمهر (610-688) تاریخ تألیف: جمادی الاول 812ق در شرح لمعات فخرالدین ابراهیم بن شهریار عراقی در یک «مقدمه» دارای چهار «لمحه»: 1. بیان موضوع و مبادی و مسایل این علم؛ 2. بیان وجود حق سبحانه و تعالی و لوازم آن؛ 3. بیان غیب هویت و احدیت و واحدیت؛ 4. در مرآت الهیه و کونیه و در تحقیق آن‌که نزول تجلی الهی و مر او را درین مراتب مذکوره بین الاجمال و التفصیل است. پس از این مقدمه شرح آغاز می‌گردد و عبارت‌های متن پس از «قوله» بند به بند می‌آید و شرح می‌شود و عنوان‌های لمحه و تنبیه و سؤال و جواب هم دارد. در آن از «شیخ اکبر» محیی الدین محمد عربی و از «شیخ کبیر» صدرالدین محمد قونوی و از «شیخ مطلق» اوحدالدین حامد کرمانی و از «خواجه» فرید الدین عطار و از «مولانا» جلال الدین محمد رومی و از «حکیم» مجدود بن آدم سنائی غزنوی یاد شده است. آغاز: حمد و ثنای بیحد و لایق سپاس بی قیاس، وجود مقدس خدائی را سزاست که ... لهذا شیخ بزرگوار و یگانه احرار، عالم عامل ربانی، و عارف عاشق صمدانی الشیخ فخرالملة و الدین ابراهیم بن شهریار العراقی، رحمة الله علیه بعد از تقلبات در أغوار قرب ... رساله «لمعات» را که هر لمعه از آن بحریست ... و شمه از حدایق عوارف شیخ أکبر و شیخ کبیر را در بیان منازل عشق و محبت بر نسق عجیب ساخته ... و چون مآخذ و مشارب این رساله از أوكار أفكار، مرتفع ... لیکن چون این ضعیف نحیف بقصور باع در باب کشف و إطلاع معترف بود، و بقلت بضاعت بنزد أهل این صناعت متصف ... بعد از تقدیم إستخارت ... بشرح «لمعات» شروع، افتاد و نام او را «لمحات» نهاد ... انجام: و چون قیود کثرت و اضافات و أحکام مراتب که بر عین وجود یگانه طاری شده بود، محو وفاتی شود همان وجود یگانه باقی ماند؛ و آن متعین مضاف که تعین و إضافتش عارضی بود بزوال عارض با آن وجود مطلق یگانه شود. تا ز خود بشنود نه از من و تو ×× لیس فی الدار نادیار چاپ: درهامش اشعة اللمعات چاپ ایران دیده می‌شود [نسخه‌های منزوی 1344/2؛ فهرستواره منزوی 803/7؛ دنا 8: 1072-1071 (20 نسخه)]