لذة النساء منظوم

● لذة النساء منظوم = منظومه در باه / طب، شعر / فارسی lezzat-on nesā'-e manzūm = mnz. dar bāh حیدرآبادی، شاه محمد بن محمد قلی heydar-ābādī, šāh mohammad ebn-e mohammad qolī اهداء به: عبدالله قطب شاه ترجمه منظومی است از لذت النساء، که درچهل «باب» قرار داده است. او درمقدمه شرح حالی کوتاه از خود آورده است.از روی کتاب «ساسترا» از «کوکا» که در سی و چهار باب است در سال «هزار و سی بست و شش»در حیدرآباد. عنوان‌ها: مدح شهنشاه، سبب تألیف و زاد و بوم خویش، بیان قید کردن کوکاور - بربه موجب حکم شاهی و سبب آن، سبب شوخی نمودن پا تراچو کنی پیش فرخنده رای، طلب کردن مردان حکمت شناس و آوردن کوکای وزیر، عاجز کردن کوکای وزیر پا تراچوکنی را، شرمندگی پاتراچوکنی و رضای آتش خواستن و قانع شدن، تصنیف کردن کوکای وزیر کتاب ساستر را به موجب حکم شهنشاه؛ سپس باب‌ها است: 1. بیان جنس مردان؛ 2. زنان بر چهار جنس اند؛ 3. شناختن زن پدمنی؛ 4. خلوت داشتن زن پدمنی؛ 5. شناختن زن چتنی؛ 6. خلوت داشتن زن چتنی و وقت آن؛ 7. شناختن زن سنکنی و نشانه‌های وی؛ 8 خلوت داشتن زن سنکنی و نشانه‌های وی؛ 9. شناختن زن هستنی و نشانه‌های او؛ 10. خلوت داشتن زن هستنی و وقت آن؛ 11. دانستن شهوت عورت که کجا باشد و طرف چپ در این ایام؛ 12. دانستن شهوت عورت که کجا باشد و طرف راست در این ایام؛ 13. خلوت داشتن عورتی که خورد ساله باشد؛ 14. خلوت کردن عورتان چهار جنس؛ 15. دانستن رگ‌های شهوت که کجا می‌باشد؛ 16. شناختن موافق زن و مرد؛ 17. خصلت مردان آهو و شیرو خرو فیل و طبایع ایشان؛ 18. سست شدن عورت به وقت مجامعت؛ 19. بوسه دادن جاها که به زن خوش آید و خوش شهوت نماید؛ 20. ناخن زدن جای‌ها که زن را خوش حالی دهد؛ 21. یادگاری نشان از ناخن و دندان وقت مسافر شدن؛ 22. هنگام نوجوانی زن و صحبت داشتن؛ 23. دانستن و نشانی‌های بدن؛ 24. آسان زادن عورت‌ها؛ 25. شناختن فرزند و دختر؛ 26. آموختن و تربیت عورت حامله؛ 27. ممانعت نمودن زن حامله که جاها نگرد؛ 28. دانستن زن عقیمه؛ 29. انزال کردن عورت وقت صحبت؛ 30. کوتاه و سخت شدن پستان و تداوی آن؛ 31. بکرشدن عورت و تنگ شدن فرج؛ 32. قوت باه و منفعت آن؛ 33. لیپ کردن که هرگز منی نریزد؛ 34. سطبری و گنده شدن آلت؛ 35. امساک و لذت آن که آب منی نریزد؛ 36. علت سوزاک و ادویه آن؛ 37. حکمت و تداوی خیارک؛ 38. علاج ضیق النفس یعنی دسه؛ 39. خروج منی که پیش از بول افتد؛ 40. حکمت ته نشین پختن سیماب. (دانش پژوه) آغاز: کنم ابتدا من بنام خدا ×× که پیداست از قدرتش دوسرا / بنازم مرآن قدرت پاک را ×× که داده شرف این سیه خاک را انجام: بخاصان وعامان دلفروز کن ×× بر عاقلان نیز فیروز کن / زصنعات من بر الیم و سقیم ××شفابخش تو یا غفور الحکیم. تم [مشترک پاکستان 702/1]