اسماء البونی و النزهة و الحمى

● اسماء البونی و النزهة و الحمى / عربی asmā'-ul-būnī wa-n-nuzha wa-l-ḥimā سیوطی، عبدالرحمن بن ابی بکر، 849 - 911 قمری soyūtī, ‘abd-or-raḥmān ebn-e abī-bakr (1446 - 1506) روایاتی که از پیامبر (ص) درباره جلای چشم و رهایی از تب وارد شده، گرد آورده و سپس به نقل اسماء بونی که اسماء حسنی الهی هستند پرداخته و گفته است من خود برای آن سند و مدرکی نیافتم ولی ابن ابی الدنیا در کتاب دعای خود از حسن بصری نقل می‌کند هنگامی که حضرت ادریس (ع) به پیامبری مبعوث گردید سحر و جادو در میان قومش رواج داشت. خداوند اسماء مزبور را به آن حضرت و پس از او به موسی بن عمران و بعد به خاتم النبیین (ص) آموخته است.