گلشن قدس

● گلشن قدس / شعر / فارسی golšan-e qods نراقی، محمد جعفر، - 1286 قمری narāqī,mohammad ja‘far(- 1870) تاریخ تألیف: سلخ صفر 1273ق اشعار محمد جعفر نراقی متخلص به صافی از پیروان باب و صبح ازل است شامل غزلیات و رباعیات و غزلی چند که بعد از نظم کتاب به طور متفرقه به قلم آمده است و چند فرد مثنوی. در صفحه عنوان نسخه نوشته شده: «تجلی سیم از تجلیات انوار طلعت ازلیه بر دل صافی کلمات منظومه‌ای چند است که از جمله آنها همین نسخه است که مسمی است به گلشن قدس که در حالت بری بودن از مذاق شعر برای بودن از طریقه سخن‌سنجی بدون استیناس و آگاهی از تغییرات و تلویحات شعرا و روی حالت بی سکون قلم و سابقه فکری اغلب آنها به منصه ظهور آمده».در آن نام کتاب هم آمده: «تا گلشن قدسم به نظر جلوه گر آمده ×× ما را نه به دوزخ نه به جنت نظر آمد». همچنین در آغاز کتاب دیگرش گلزار قدسی (نسخه ش 10779 دانشگاه تهران) که بعد از این کتاب تألیف شده همین سخنان را تکرار کرده است: «بعد از اتمام این نسخه [صحیفه انصریه در سال 1269ق] شوری دیگر و سروری دیگر در حالت این شکسته ضعیف به هم رسیده لسان غزل سرایی از برای حقیر مفتوح شده بدون اطلاع و آگاهی از قوانین شعرا و با عدم استیناس به دأب دویدن ارباب نظم در ذکر محاسن اوصاف محبوب در مضمونهایی بدیعه خوش و مکنونهایی منیقه دلکش که از قلم زبان و زبان قلم صورت انتظام می‌گرفت و به منصه ظهور می‌رسید تا آن که در اندک زمانی نسخه منظومه مسمی به گلشن قدس صورت اتمام و سمت اختتام پذیرفت». آغاز: ادا می‌کنم شکر جان آفرین ×× که بخشیدم از فضل دنیا و دین را / بحکمت دهد هم ستاند زحکمت ×× گه از فضل مهر و گه از عدل کین را [نسخه‌های منزوی ج 4، ص 3081 و 1740 (دیوان صافی)]