گلزار عباسی

● گلزار عباسی / شعر / فارسی golzār-e ‘abbāsī وحید قزوینی، محمد طاهر بن حسین، 1015 - 1112 ؟ قمری vahīd-e qazvīnī, mohammad tāher ebn-e hoseyn (1607 - 1701) اهدا به: شاه عباس دوم (1052-1077ق) منظومه کوتاه عاشقانه‌ای است به بحر خفیف مقصور، حدود هفتصد بیت که شاعر ماجرای عاشقانه پسر پادشاه عراق با دختری را بیان کرده است. این مثنوی تقلیدی متوسط از هفت پیکر نظامی گنجوی است. آغاز: خسروی بود در دیار عراق ×× همچو شمشیر خود به گیتی طاق / نه عراقش همین بفرمان بود×× پادشاه دیار ایران بود / خود چو یوسف به چشم اهل تمیز ×× بندگانش به چشم خلق عزیز انجام: خاطرش در جهان مباد غمین ×× هر که گوید ز روی صدق آمین چاپ: ضمن گنجینه بهارستان، ادبیات فارسی-2 (شعر)، مسلسل 9، تهران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، بهار 1384ش، با تصحیح سید سعید میر محمد صادق [نسخه‌های منزوی 3096/3؛ الذریعه 217/18؛ دنا، ج8 ص931]