کنز الاحزان

● کنز الاحزان / مراثی / فارسی kanz-ol ahzān لاهیجی حائری، علی بن مهدی، - 1306 قمری lāhījī hā’erī, ‘alī ebn-e mehdī (- 1889) تاریخ تألیف: 1330ق؛ محل تالیف: تهران مؤلف مدت بیست سال درعتبات تحصیل نموده واز شاگردان شیخ زین العابدین مازندرانی وشیخ انصاری بوده و درسال 1283 به اصفهان و پس از به موطنش لاهیجان وپس از آن به تهران منتقل ودراین شهر ساکن شده وچندین کتاب نوشته از جمله جامع الفنون درصرف ونحو ومنطق و معانی و بیان و بدیع ونصايح الشيعه دراخبار و فضایل و مصائب ائمه هدى عليهم السلام الله، مخزن الفوائد دراصول دین و اخلاق و عقاید وارشاد المسلمین دراصول و فروع دین و رمز العرفان درجنود عقلیه و رؤوس اخلاقیه، و پس از آنها شروع به کتاب حاضر نموده است. این کتاب مشتمل بریک «مقدمه» و سه «فصل» و شصت و چهار «مجلس» و یک «خاتمه» است. این کتاب مقتل منظومی است که مؤلف سروده و دراشعارش«فقیر» تخلص می کند. مؤلف درخاتمه کراماتی از امامزادگان که خود شاهد آنها بوده یا درمورد خودش اتفاق افتاده آورده است.