كشف المراد من المشروطة و الاستبداد

● كشف المراد من المشروطة و الاستبداد / تاریخ ایران / فارسی kašf-ol morād men-al mašrūte va-l estebdād تبریزی، محمد حسین بن علی اکبر، ق14 قمری tabrīzī, mohammad hoseyn ebn-e ‘alī akbar(- 20c) تاریخ تألیف: 5 شعبان 1325ق نویسنده می‌گوید: چون ندای مشروطه در گرفت همه دل خوش کردند که بعد از این برابری و برادری و عدل بر همه جا سایه خواهد افکند و همه آسوده خاطر خواهند زیست ولی بر عکس: آنچه گفتند همه باطل بود و هرچه کردند باطل‌تر. او پس از این گفتار اختلاف علمای اعلام را درباره مشروطه به میان می‌آورد و سپس می‌گوید یا مسلمانی همان‌چیزهایی است که مشروطه‌طلبان خواهان آنند پس دیگر احتیاجی به این همه هو و جنجال و مشروطه با بودن مسلمانی نیست و یا غیر آن است دیگر با بودن اسلام سخن از مشروطه صحیح نمی‌باشد. نویسنده به آخر کتاب خود گفتارش را با تعریف مقلد و عالم پایان می‌بخشد. آغاز: بسمله، الحمدلله الذی انزل علی عبده الکتاب و جعله هدی لاولی الالباب انجام: و درینجا ختم می‌کنم کلام را و فی ذلک کفایة لمن کان له درایة نسئل الله ان یوفقنا بالعلم و العمل [فهرستواره منزوی 1054/2 و 562/6؛ الذریعه 61/18]