کبری منظوم

● کبری منظوم = مثنوی / شعر / فارسی kobrā-ye manzūm = masnavī شرف بن محمد داود šaraf ebn-e mohammad dāvūd کبری را به نظم کشیده، این منظومه دارای 54 بیت در وزن خفیف و روان است و تا اول اشکال اربعه است و از شروط اشکال تا آخر را ندارد. کاتب نسخه این مثنوی را نظم صغرا تصور کرده و در حواشی صغرا نوشته است. آغاز: حمد بیحد خدای را مادام×× مصطفی را درود و نعت و سلام / بعد از این دان که این مقدمه ایست ×× که حقیقت ز فن ملهمه ایست / کرد سید شریف این تصنیف ×× بهر اولاد خویشتن تألیف / کمترین عباد [بر] معبود ×× شرف بن محمد داود/ کرد منظوم این مقدمه را ×× تا شهود سهل حفظ آن همه را / قوتی مدرک است انسان را ×× ذهن خوانند اهل فن آنرا / نقش حسی در او چو آینه است ×× نقش عقلیش هم در آینه است / و آن است تصدیق چون بوده با حکم ×× ورنه نامش تصور است نه حکم / حکم دان نسبت دوام بهم ×× اهل میزان چنین زدند رقم انجام: اوسط ار حمل یافت در صغری ×× باز موضوع گشت در کبری / اهل فن شکل اولش خوانند ×× ور بعکس است رابعش خوانند / ساز محمول هر دو کان دوم است ×× باز موضوع هر دو کان سوم است چاپ: گنجینه بهارستان، حکمت 2، مسلسل 11، تهران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1379ش، به تصحیح علی اوجبی.