قواعد المرام في علم الكلام

● قواعد المرام في علم الكلام = القواعد الإلهية في الكلام والحكمة / کلام و اعتقادات / عربی qawāʻid-ul marām fī ʻalam-il kalām = al-qawāʻid-ul ilāhīyya fī-l kalām wa-l ḥikma ابن میثم، میثم بن علی، 636 - 689 قمری ebn-e meysam, meysam ebn-e ‘alī (1239 - 1291) اهدا به: عزالدین ابوالمظفر عبدالعزیز بن جعفر تاریخ تألیف: 20 ربیع الاول 676ق؛ محل تألیف: بغداد دار السلام کتابی است مختصر در اصول دین از جنبه کلامی و فلسفی در هشت «قاعده»، و هر کدام مشتمل بر چند «رکن» است: قاعده1. المقدمات؛ 2. احکام کلیة للمعلومات؛ 3. حدوث العالم؛ 4. اثبات العلم بالصانع و صفاته؛ 5. الافعال و أقسامها و ارکانها؛ 6. النبوات؛ 7. المعاد؛ 8. الامامة. آغاز: الحمدلله الولی الحمید ذى العرش المجید الفعال لما یرید عالم الغیب و الشهادة المتفرد باستحقاق العبادة ... چاپ: در هامش «منتخب الطریحی» به چاپ رسیده است و یک مرتبه هم به سال 1398ق (ج17؛ ص179)؛ بمبئی، تحقیق احمد الحسینی، قم، کتابخانه آیة الله نجفی، 1402ق؛ بمبئی، سنگی، 1311، وزیری بزرگ، 282ص(در هامش) [کشف الحجب: 416؛ الذریعه 17: 179؛ دنا 8/ 314 (19 نسخه)]