قراضه طبیعیات

● قراضه طبیعیات / طبیعیات / فارسی qorāze-ye tabī‘īyāt ابن سینا، حسین بن عبدالله، 370؟ - 428 قمری ebn-e sīnā, hoseyn ebn-e ‘abd-ol-lāh (981 - 1038) این کتاب را از شیخ الرئیس پنداشته‌اند ولی نباید از او باشد. این کتاب با کتاب ایوب رهاوی که متن سریانی آن با ترجمه انگلیسی به چاپ رسیده است بی ارتباط نیست. در مسائل طبیعی است، در چهار «فصل»: 1. مسائل حیوانی؛ 2. مسائل نباتی؛ 3.مسائل معدنی؛ 4. مسائل نوادر. این فصول خود به تقسیمات چندی تقسیم می‌گردند. در دیباچه این کتاب می‌گوید امیر ما به عکس امیران دیگر نظر به مال و زخارف دنیا ندارد. روزی در مجلس شریف او حدیث از طبیعیات همی رفت و از کتب ارسطاطالیس سخن آغاز شد او از من خواست که بر طریق سوال و جواب کتابی در طبیعیات فراهم آورم. آغاز: بسمله. سپاس بیقیاس آفریدگار همه اشیاء او بخصوص کننده نوع انسانرا از جمله جانوران ... آغاز سخن امرا و سلاطین و وزوا و خواقین آنست که شغلهای خواهند که شهر گشادن بود. انجام: که دیدن سراب خویش ترک کنی و بیخ خویش بکنی چاپ: تهران، 1332ش، انجمن آثار ملی، به کوشش غلامحسین صدیقی [فهرستواره منزوی 3898/5؛ دنا 8: 172-171]