فیضیه

● فیضیه / عرفان و تصوف / فارسی feyzīyye زجاجی، غلامرضا بن محمد، - 1301 قمری zojājī, qolām-rezā ebn-e mohammad (- 1884) اهداء به: فیض علی تاریخ تألیف: 1271ق؛ محل تألیف: قم رساله‌ای است عرفانی شامل «مقدمه» و چهار «فصل» و «خاتمه»: فصل 1. مراتب و اطوار دل؛ 2. معرفت روح؛ 3. معرفت نفس؛ 4. مواظبت به اذکار خفیه و اوراد جلیه. آن را به نام فرزند روحانی خود «فیض علی» نگاشته و به همین جهت «فیضیه» نامیده است. این رساله به مشتاقعلی شاه بن حاجی سید محمود دکنی نیز نسبت داده شده و به نام او در 1301ق به طبع رسیده است آغاز: بسمله الحمدلله الذی من علی الرسول بالرسالة و علی الانبیاء بالنبوة و علی الاولیاء بالولاية و علی المسلمین بالاسلام و علی المؤمنین بالایمان انجام: کشف حجاب و رفع نقاب از عالم ناسوت و ظلمات طبیعت به قرب ابدی دو حال سرمدی پیوسته آید ان شاء الله. بعون الملک الوهاب. چاپ: در 1301 ق [نسخه‌های منزوی 1306/2؛ الذریعة 409/16؛ تاریخ علماء خراسان 251؛ یادداشتهای قزوینی 218/8؛ طرائق الحقائق 188/3 و 458؛ فهرستواره منزوی 726/7؛ دنا 1268/7 (10 نسخه)]