الفوائد المكية

● الفوائد المكية = حاشية الاستبصار / شرح حدیث / عربی al-fawā’id-ul makkīyya = ḥāšīyat-ul istibṣār استرآبادی، محمد امین بن محمد شریف، - 1033 قمری estarābādī, mohammad amīn ebn-e mohammad šarīf (- 1624) وابسته به: الاستبصار فیما اختلف من الاخبار؛ شیخ طوسی، محمد بن حسن (385- 460) محل تألیف: مکه مکرمه حاشیه‌ای است بر «الاستبصار» شیخ طوسی که مؤلف در حین تدریس استبصار در مکه معظمه گردآورده است و در آن به رد مذهب اجتهاد نظر داشته است. در هر بابی چند فائده آورده که از جهت سند و متن بحث می‌کند و بنا به گفته شارح در سر آغاز خود به احادیثی که باید بدانها عمل یا طرح شود اشاره می‌کند و کدام یک از طالب شیخ طوسی در این کتاب موافق گفته‌های خاصه و کدام یک موافق عامه است بیان می‌نماید. در آغاز آن بیست «فائده» مشتمل بر مطالب کلی علم حدیث و درایه می‌آورد و تا باب «الماء القلیل تحصل فيه النجاسة» باب دهم از کتاب طهارت فقط شرح شده است. آغاز: الحمدلله على نعمائه و من جملتها أنه فطر العباد كلهم سعيدهم و شقيهم و صغيرهم و كبيرهم على توحيده چاپ: ضمن میراث حدیث شیعه، دفتر سیزدهم، قم، مؤسسه فرهنگی دار الحدیث، 1384ش، با تصحیح علی فاضلی [دنا 7: 20-1219 (5 نسخه)]