الفوائح المسكية و الفوائح المكية

● الفوائح المسكية و الفوائح المكية / عرفان و تصوف / عربی al-fawā’iḥ-ul maskīyya wa-l fawā’iḥ-ul makkīyya بسطامی، عبدالرحمن بن محمد، - 858 قمری bastāmī, ‘abd-or-rahmān ebn-e mohammad (- 1454) تاریخ تألیف: 844ق در شش «باب»: 1. المطالع؛ 2. دیوان الشرف المخلد فی مدح القاضی ولی الدین محمد؛ 3. شفاء العلیل فی لقاء الخلیل؛ 4. فوائح الدعاء و فوایح الثناء فی مدح الوحید فی فضله و الفرید فی بذله؛ 5. السبب الباعث لانشاء هذا الکتاب الوارد بلسان الذوق من دیوان الفضل و فصل الخطاب؛ 6. فهرسة اسماء الکتاب التی الفتها فی البلاد عند وقوفی علی ابواب الحکماء الرشاد من السادة الصوفیة و اجتماعی بالعلماء النقاد من السادة الحرفیة (در دو فصل). در باب ششم آن از استادان خود نام می‌برد مانند سید محمد بخاری و نعمان بن خالد حنفی و از شهرهایی که رفته و از کتاب‌های خود مانند غرة الجمال و سر الجلال و شمس الالواح و الفرج بعد الشدة و التحرج و مناهج الرشاد الی مدارج الرشاد و الدرر الغالی فی مناقب الغزالی. چلبی از کتاب همین بسطامی به نام «الفواتح المسکیة فی الفوائح المکیة» که در صد باب باید باشد ولی به سی باب رسانده و از 795 تا 844 بدان می‌پرداخته است با خطبه دیگری یاد کرده است. [معجم المؤلفین 184/5؛ کشف الظنون: ج 2 ص 1293]