فرحة الانام فی جلوس سلطان الاسلام

● فرحة الانام فی جلوس سلطان الاسلام / گوناگون / فارسی farḥat-ul anām fī julūs-i sulṭān-il islām کجوری، محمد بن اسماعیل، - 1353 قمری kajūrī, mohammad ebn-e esmā‘īl (- 1934) اهدا به: مظفر الدین شاه (1313-1324ق) تاریخ تألیف: 1313ق؛ محل تألیف: تهران نویسنده پس از مقدمه نسبتاً مفصلی که مشتمل بر تمجید از مظفرالدین شاه و اتابک میرزا علی اصغرخان وزیر است، در ضمن دوازده «فصل» و یک «خاتمه» به بیان مطالب مختلف پرداخته است: مقدمه در سبب تألیف کتاب؛ فصل 1. بیان سلطنت عظمای انبیاء و خلافت کبرای اولیاء از جانب خداوند؛ 2. بیان شرافت علم و شهامت علما و حجت بودن ایشان بر رعایا و ...؛ 3. بیان کیفیت سلطنت سلاطین و ملوک ماضین و چگونگی احتیاج انسان در غیبت کبری بدیشان؛ 4. بیان ذی القرنین و معانی آن و اشخاص ملق به این لقب؛ 5. کیفیت مرگ و کیفیت قتل ناصرالدین شاه؛ 6. بیان اول شخصی که وزیر گشت و معانی وزیر و جهت احتیاج به وی و حالات صدراعظم؛ 7. بیان معنی آیه «انما جزاء الذین یحاربون الله» و شأن نزول و معنای محارب و کیفیت ثبوت محاربه و کیفیت توبه از آن؛ 8. کیفیت خلقت نطفه و علقه و منوط بودن آن بر سلاله و اقسام اربعه هضم؛ 9. بیان کیفیت محتاج بودن انسان به غذا خصوصا گندم و چگونگی نزول گندم از آسمان و اهمیت گوشت و گندم؛ 10. فضیلت نان و ثمرات مترتبه بر آن و آداب خوردن نان؛ 11. بیان فضیلت گوشت و ثمرات آن؛ 12. بیان درخواست‌هایی که مؤلف از دربار سلطنت و اولیاء دولت دارد؛ خاتمه: در برداشتن مالیات از قصابین و خبازین دارالسلطنه تهران. آغاز: الحمدلله الذی هدانا بمعرفته و شرفنا بنوته و اکرمنا بولایته و اعزنا بشریعته و ایدنا علی طریقته انجام: و انا المنهتک فی الشهوات و المتوغل فی اللذات و العبد الجانی الفانی ... [الذریعة 157/16؛ دنا 920/7؛ فهرستواره منزوی 541/6]