فرج المهموم فی معرفة نهج الحلال و الحرام من علم النجوم

● فرج المهموم فی معرفة نهج الحلال و الحرام من علم النجوم / هیئت، فقه / عربی faraj-ul mahmūm fī ma‘rifat-i nahj-ul ḥalāl-i wa-l ḥarām min ‘ilm-in nujūm ابن طاوس، علی بن موسی، 589 - 664 قمری ebn-e tāvūs, ‘alī ebn-e mūsā (1194 - 1266) تاریخ تألیف: سه‌شنبه 20 محرم 650ق؛ محل تألیف: کربلا چون سنیان سلفی نسبت به علوم و به ویژه علم نجوم بدبین بوده آن را حرام می‌شمردند، ابن طاوس این کتاب را در رد بر ایشان و تفکیک علم نجوم حلال از نجوم حرام در ده «باب» نگاشت: 1. نجوم از معجزات پیامبر است؛ 2. نجوم علامت است نه علت؛ 3. نظر علما درباره نجوم؛ 4. نظر امامان درباره آن؛ 5. منجمان شیعه؛ 6. منجمان غیرشیعه؛ 7. درستی دانش نجوم پیش از اسلام؛ 8. پادشاهان نجوم‌شناس؛ 9. منکران نجوم؛ 10. معصومان بی‌نیاز از نجوم هستند. آغاز: بسمله، يقول السيد الامام العالم ... احمد الله جل جلاله فاطر السموات و الارضين الذى جعلها دعاة و هداة بلسان حالها للعالمين ... انجام: و رفعنا بعضهم فوق بعض درجات و هذا آخر ما ورد على خاطرى ان اذكره فى كتاب فرج الهموم فى معرفة الحلال و الحرام من علم النجوم فما رجوت ان يكون صادرا عن الله جل جلاله ... الحمدلله رب العالمين چاپ: نجف، محقق: محمد کاظم الکتبی، مطبعة الحيدرية، 260ص، 1965م. [الذريعة 16/ 156؛ دنا 7/ 919 (6 نسخه)] شرح و حواشی: 1- إثبات النجوم على الوجه المرسوم = ترجمه فرج المهموم؛ رضوی قائینی، محمد بن حسن