فتاوی برهنه

● فتاوی برهنه / فقه / فارسی fatāvī berahne مینایی، محمد بن امام الدین، ق 10 قمری mīnāyī ،mohammad ebn-e emām-ed-dīn (- 16c) کتاب بزرگی است در اصول و فروع فقه حنفی، شامل بیست و شش یا بیست و هفت و هر باب در چند فصل است، بدین ترتیب: باب 1. بیان ایمان؛ 2. احکام شریعت؛ 3. نماز؛ 4. زکات؛ 5. روزه؛ 6. حج؛ 7. نکاح؛ 8. طلاق؛ 9. عتاق؛ 10. ایمان؛ 11. بيع؛ 12. هبه؛ 13. اجاره؛ 14. غصب؛ 15. رهن؛ 16. کفالت؛ 17. مضاربه؛ 18. مزارعه؛ 19. ذبایح؛ 20. لقیط؛ 21. لقطه؛ 22. دعوی؛ 23. شهادت؛ 24. قضاء؛ 25. افتاء؛ 26. مناقب ابوحنیفه؛ 27. ذکر ائمه دیگر. مؤلف، در مقدمه کتاب آورده است: «و این فقیر حقیر در اثنای این جمع شبی می‌بیند که این حقیر به سعادت صحبت حضرت رسالت پناه (ص) رسیده و به شرف مجالست آن سرور مشرف گردیده و ایشان از آن محل به خانه تشریف فرموده‌اند و از آن خانه دو کتاب بر دست یکی از اصحاب به جانب فقیر ارسال نموده‌اند یکی بر دست راست نهاده و دیگری بر دست چپ می‌گوید که بگیر شمائل و برهنه خود را مشيراً الى ما في اليمين و الشمال و در آن وقت مخطور شد که این کتاب که او را برهنه نامیده مجموعه فقیر است خوشحال شدم و بیدار گشتم و این واقعه را به حضرت مخدوم العلماء ... استاذی و والدی عرض کردم فرمودند شاید که برهنه عبارت از ظاهر روایت باشد و در فقیر چنان بود که به‌واسطه عبارت فارسی که به هیچ یکی پوشیده نیست چنان فرموده و این حقیر که این فارسی را کرده بود محض به همین نیت تا فایده عام شود ...». آقای احمد منزوی در فهرست مشترک نسخه‌های خطی فارسی پاکستان به نقل از فهرست نسخه‌های خطی فارسی بنگال از ایوانف، شماره 1037 می‌نویسد: «تاریخ یکی از خواب‌ها 997 و دیگری 989ق است. از عبدالله سلطانپوری نام برده که از روزگار اکبر پادشاه (963- 1014ه) است». (سید محمود مرعشی) آغاز: حمد مر خدای جهان را که یکتاست باوصاف کمال و مبراست از سمات نقص و زوال و صلوة بر رسول او محمدی که ... اما بعد، این کتاب است در مذهب شریف مشرب لطیف ... چاپ: در دو مجلد و 26 باب پس از 989 به فارسی که در لاهور از 1289 و کانپور در 1891 چاپ شده