غناء الادیب فی فهم مغنی اللبیب

● غناء الادیب فی فهم مغنی اللبیب = اغناء الادیب / نحو / عربی ġinā'-ul adīb fī fahm-i muġnī-l labīb = aġnā'-ul adīb قزوینی، محمد مهدی بن علی اصغر، - 1129 قمری qazvīnī, mohammad mahdī ebn-e ‘alī asqar (- 1717) وابسته به: مغنی اللبیب عن کتب الاعاریب؛ ابن هشام، عبدالله بن یوسف (708-761) شرحی است بر کتاب مغنی تألیف جمال الدین عبدالله بن یوسف معروف به ابن هشام نحوی. در دیباچه آمده است که این شرح شامل توضیحاتی است درباره شواهد شعریه متن و نیز آنچه را که پدرش به هنگام تدریس این کتاب از شرح‌های شمنی و خبیصی گزین کرده و یادداشت‌های پدرش که از کتاب‌های لغت و تفسیر به مناسبت برگزیده و نیز یادداشت‌های خودش که موقع تدریس مغنی در حواشی کتاب مغنی نوشته بوده است می‌باشد و در آغاز مختصری از شرح حال ائمه نحو را آورده است. مطالب تحت عنوان « قوله» است. (فاضل) آغاز: بسمله الحمدلله الذی رفع لواء الکلام و الخطب و بنی صحتهما علی قواعد فنون الادب و جعل القرآن من انحاء الکلام ... و بعد فیقول الفقیر الی الغنی ابن علی اصغر القزوینی محمد المدعو بمهدی ... انجام: علی انه فاعل الصفة قوله شاد و الخ شاد الحائط طلاه باشید و هو ما طلی به حائط من حیص و نحو ق [دنا 803/7-804 (12 نسخه)؛ الذریعة 63/16؛ معجم المؤلفین 58/12؛ الذریعه: 63/16]