الغنا

● الغنا / فقه / عربی al-ġinā کاشانی، محمد رسول بن عبدالعزیز، ق13 قمری kāšānī, mohammad rasūl ebn-e ‘abd-ol-‘azīz (- 19c) مؤلف این رساله به گواهی نویسنده نسخه ما محمد رسول کاشانی نام دارد. در آن از رساله غناء سید ماجد یاد شده است. ضمن بحث از مفهوم غنا و ماهیت آن، به بیان ادله حرمت و نقد ادله قائلین به جواز پرداخته و با بیان مستثنیات همانند غنا در اعراس و تغنی به قرآن در مقام رفع شبهه از آن برآمده است. مؤلف غنا را به جز چند مورد حرام می‌داند. آغاز: بسمله لله الحمد على السراء و الضراء و الشكر في الشدة و الرخاء ... و بعد فهذه رسالة ... كافلة لبيان ما يتعلق بالغناء من ماهية او حكم او استثناء حسب فطنتى البتراء و سعة جهدى مع انكسار و عناء ... و افتتاحها بالبحث عن حقيقته و اختلف فيها عبائر الادباء و الفقهاء ... اقول المراد بالرفع الجهر، و الموالاة التتابع و هنا عبارة عن الترجيع اى ترديد الصوت فى الحلق ... انجام: اعاذنا الله بفضله عما يورث الندم ... نجوم بروج الهداية و مصابيح الظلم صلى الله عليه و آله و سلم. چاپ: در مجموعه میراث فقهی غنا و موسیقی جلد اول، قم، مرکز تحقیق مدرسه ولی عصر، نشر مرصاد، 1376ش، با تصحیح ناصر باقری بیدهندی و حسین شفیعی؛ نیز با تصحیح منصوره اعتمادی در الرسائل الفقهية فی الغناء (تهران، دانشگاه تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی: 1388)