غاية المرام فی فضائل امیرالمؤمنین

● غاية المرام فی فضائل امیرالمؤمنین / فضایل و مناقب / عربی ġāyat-ul marām fī faḍā'il-i amīr-il-mu'minīn شیعی سبزواری، حسن بن حسین، - 795 قمری šī'ī sabzevārī, ḥasan ebn-e ḥoseyn (- 1393) این کتاب در فضایل علی علیه السلام و اهل بیت علیهم السلام است که با استفاده از روایات عامه و خاصه نوشته شده است. مؤلف از فضل بن شاذان و کتاب او «مأة منقبة من مناقب امیر المؤمنین و الائمة من ولده» متأثر است به‌گونه‌ای که غایة المرام او به جهت تعداد روایات که 112 روایت است و هم به لحاظ ساختار مطالب با کتاب «مأة منقبة» هماهنگ است و حدود یک سوم از احادیث غایة المرام، همان احادیث آغازین «مأة منقبة» است. روایات غایة المرام با حذف اسانید است که از مصادر عامه و شیعی نقل شده است. مرحوم امین (صاحب اعیان الشیعة) معتقد است که سید هاشم بحرانی، کتاب خود «غاية المرام و حجة الخصام فی تعیین الامام من طریق الخاص و العام» را از شیعی سبزواری وام گرفته (اعیان ج5، ص 51) است. آغاز: الحمدلله الواحد في ملكه العالى فى دنوه القريب فى علوه الاول فى ديموميته الاخر فى ازليته الظاهر فى عجائب قدرته الباطن بجلال عزته القادر على فطرة خلقه العالم بجميع بريته و الصلاة على نبيه المبعوث الى كافة جبلته و آله و عترته. اما بعد فهذه اخبار روتها ثقات الانام من النبى (ص) فى فضائل على و ذريته الكرام عليهم افضل التحية و السلام جمعها الحسن الشيعى السبزواری و سماها غاية المرام و الحمد لله رب العالمين ... انجام: عن مجاهد عن ابن عباس فی قوله مرج البحرين يلتقيان قال علی و فاطمة و بينهما چاپ: میراث حدیث شیعه، دفتر ششم، قم، مؤسسه فرهنگی دارالحدیث، 1380ش، با تصحیح علی رضا هزار [الذریعه 21/16]