غایة الایجاز لخائف الاعواز

● غایة الایجاز لخائف الاعواز / فقه / عربی ġāyat-ul ījāz li-xā’if-il a‘wāz ابن فهد حلی، احمد بن محمد، 757؟ - 841 قمری ebn-e fahad-e hellī, ahmad ebn-e mohammad (1357-1438) رساله‌ای کوتاه و دقیق در احکام و فروعات خاصی از طهارت و نماز که ندانستن و جهل به آنها سبب ابطال نماز خواهد شد. این رساله در دو «فصل» تنظیم شده: 1. الطهارة؛ 2. الصلاة و اوقاتها. آغاز: بسمله. الحمدلله سابغ الانعام و مبین الاحکام و الصلاة علی اشرف الانام محمد و آله الکرام و بعد فهذه رسالة وجيزة تشتمل علی ما لا یسع المكلف جهله من معرفة واجب الصلوة بحيث يبطل الصلوة مع الجهل به و سميتها غاية الايجاز لخائف الاعواز و فیها فصلان. انجام: و بین سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر چاپ: تهران، 1300، چاپ سنگی، با کتاب اسرار الصلاة شهید ثانی در یک جلد؛ ایران، قم، کتابخانه آیة الله مرعشی نجفی، 1409ق، سید مهدی رجائی، 1، در الرسائل العشر [دنا 750/7 (25 نسخه)؛ الذریعة 9/16؛ ریحانة الأدب 145/8]