عنوان البراهین

● عنوان البراهین = عنوان المعارف = عیون البراهین الجلیة / کلام و اعتقادات / فارسی 'onvān-ol barāhīn = 'onvān-ol ma'āref = 'oyūn-ol barāhīn-el jalīyya گنابادی، علی بن یوسف، - 1379 قمری gonābādī, 'alī ebn-e yūsof (- 1960) کتابی است در اثبات مسائل اعتقادی شیعه امامیه و رد فرقه‌های شیخیه، بابیه و تصوف، در سیزده «فصل» و «خاتمه»: فصل 1. اثبات صانع و اثبات حجت و خصوصیات حجت و موالید حجت؛ 2. عصمت حجت؛ 3. اثبات اوصیا و ائمه اثنی عشر؛ 4. نصوص خاصه هر یک بعد دیگری؛ 5. بعضی مقامات ایشان؛ 6. اثبات خاتمیت؛ 7. رد نصارا؛ 8. اثبات عالم ذر؛ 9. بداء؛ 10. اثبات شرعی بودن عید نوروز؛ 11. در این که روح جسمانیة الحدوث نباشد؛ 12. تولی و تبری؛ 13. بطلان وحدت وجود؛ خاتمه: در احوال امام زمان (عج). بیشتر انتقاد او متوجه درویشان گنابادی و خاندان ملا سلطانعلی گنابادی است. آغاز: بسمله، الحمد لله الواحد الاحد الفرد الصمد، الذی لم یلد و لم یولد ... اما بعد، این کتاب که مسمی است ... مشتمل است بر فصول سیزده گانه و خاتمه ... انجام: پس گفت تو قابل نیستی می‌روم شیراز که میرزا علی محمد قابل است از برای ترقی و من نمی‌شناختم میرزا علی محمد را تا آنکه صیت میرزا علی محمد از شیراز بلند شد، انتهى چاپ: 1334ش، سربی، در قطع رقعی [دنا 640/7؛ الذریعه 352/15؛ مشار فارسی 3592/3؛ فهرستواره منزوی 450/9]